Gotowe, przetarte potrawy w słoiczkach

 

Między 5-6 miesiącem życia dziecka rodzice rozpoczynają rozszerzać jego dietę. Sięgają tutaj do gotowych i łatwo dostępnych przetartych papek pokarmowych. Stosowanie zbyt długo takiej formy jedzenia uniemożliwia dziecku prawidłowe żucie i gryzienie, oraz pracę narządów artykulacyjnych.

 

 

U coraz większej liczby dzieci w wieku przedszkolnym, które wcześniej zbyt długo karmione były jedzeniem w podawanym w takiej formie obserwuje się trudności z pionizacją języka (czyli uniesieniem go do wałka dziąsłowego). Brak pionizacji języka powoduje trudności w wymowie głosek: L, SZ, Ż, CZ, DŻ, R, oraz  łatwych głosek przedniojęzykowo-zębowych tj. S, Z, C, DZ, oraz tylnojęzykowych tj. K, G.

Dlatego dziecko powinno uczyć się gryźć skórkę od chleba, chrupać marchewki czy jabłka. Dzięki prawidłowemu odgryzaniu, żuciu prawidłowo kształtuje się podniebienie twarde. Nieprawidłowa budowa podniebienia tzw. podniebienie gotyckie  jaka powstaje na skutek między innymi zbyt długiego karmienia dziecka butelką  jest przyczyną częstego zapalenia górnych dróg oddechowych w tym kataru, który wymusza oddychanie przez usta oraz obniża percepcję słuchową dziecka.

Wskazane jest więc od 6 miesiąca życia zacząć podawać dziecku pokarmy łyżeczką, a nie butelką. Zbieranie pokarmu z łyżeczki jest również warunkiem koniecznym do prawidłowego rozwoju mięśnia okrężnego ust potrzebnego do wymowy samogłosek oraz spółgłosek takich jak SZ, Ż, CZ, DŻ,  Ś, Ź, Ć, DŹ.

Warto także pamiętać,  że w 12 miesiącu życia dziecka zanika u niego odruch ssania. Karmienie dziecka butelką w czasie intensywnego powtarzania przez niego sylab (okres między 10-12 miesiącem) powoduje powstanie u niego wad zgryzu oraz wad wymowy niezwykle trudnych do usunięcia takich jak seplenienie boczne i seplenienie międzyzębowe. Używanie butelki, czy kubka „niekapka” ma uzasadnienie tylko w wyjątkowych sytuacjach takich jak  np. podróż, w każdym innym wypadku dziecko powinno pić z kubeczka.

 

Należy pamiętać, że gotowe potrawy ze słoiczków pozbawione są wyrazistego smaku, zapachu i koloru. Dziecko przyzwyczajone do jedzenia w takiej postaci w starszym wieku niechętnie próbuje soczystych, kolorowych, intensywnie pachnących produktów szczególnie owoców i warzyw, które w jego diecie  są niezbędne

 

Dieta dziecka powinna być pozbawiona wysoko przetworzonej żywności. Zawiera ona bowiem konserwanty i polepszacze smaku, które powodują alergię, bóle głowy, zaburzenia gastryczne, nudności, pobudzenie oraz wiele innych skutków ubocznych.  Wybierając produkty dla dziecka sprawdź ich etykietę. Wystrzegaj się następujących dodatków do żywności:

- glutaminam  sodu (E 621)  zawarty w chipsach, zupach w proszku, sosach, mieszankach przyprawowych

- sorbitol (E 420) i ksylitol (E 967) zawarty w gumach, cukierkach, żelkach

- benzoesan sodu (E 211) zawarty w dżemach, sosach, marynatach, wodach smakowych

- aspartan (E 951) zawarty w napojach, produktach o obniżonej kaloryczności (powstaje z niego rakotwórczy związek diketopiperazyna

- BHA butylohydroksyanizol (E  320)  zabroniony w dietach małych dzieci znajduje się w chipsach, gumach do żucia, przekąskach.

 

Do picia dziecku podawaj czystą (nie smakową) niegazowaną wodę mineralną. Zapewni ona odpowiedni poziom elektrolitu w organizmie.

 

Omówiony wyżej problem karmienia dzieci dowodzi, że prawidłowe brzmienie głosek, brak wad zgryzu, prawidłowa budowa podniebienia twardego  zależy od sposobu karmienia i konsystencji pokarmu jaką podaje się dziecku.

 

 

 


Bibliografia





Joomla 1.5 free themes, business hosting service.